قوز بینی ؛ بهترین روش اصلاح و رفع قوز بینی استخوانی

در بسیاری از افراد، قوز بینی در نتیجه الگوی رشد و تکامل ساختارهای بینی شکل می گیرد. در طول رشد، این ساختارها باید متناسب با یکدیگر شکل بگیرند؛ اما اگر بخشی از استخوان ها یا غضروف ها برجستگی بیشتری پیدا کند یا رشد آن با سایر قسمت های بینی هماهنگ نباشد، خط پشت بینی می تواند به جای صاف بودن، حالت محدب و برجسته پیدا کند.

قوز ایجاد شده در این روند، لزوما یک برآمدگی کاملا استخوانی نیست. بسته به ساختار بینی، استخوان های بینی، غضروف های قسمت بالایی و بخش پشتی تیغه بینی می توانند به صورت جداگانه یا در کنار یکدیگر در شکل گیری آن نقش داشته باشند. به همین دلیل، در یک بینی قوز دار ممکن است برجستگی واضح و استخوانی باشد، در حالی که در فرد دیگری، مشارکت بیشتر غضروف ها باعث ایجاد یک انحنای پیوسته و ملایم در پشت بینی شود.

ویژگی های ظاهری بینی و بسیاری از ابعاد و فرم های آن تحت تاثیر عوامل ژنتیکی و الگوی رشد صورت قرار دارند. پژوهش های ژنتیکی نیز ارتباط میان برخی تفاوت های ساختاری بینی و عوامل ژنتیکی را نشان داده اند.

با این حال، قوز بینی ارثی به این معنا نیست که قوز دقیقا به همان شکل از یکی از والدین به فرزند منتقل می شود. آنچه به ارث می رسد، مجموعه ای از ویژگی های استخوانی، غضروفی و الگوی رشد صورت است که می تواند در شکل گیری فرم نهایی بینی نقش داشته باشد.

قوز ممکن است پس از دوران رشد و در اثر آسیب نیز ایجاد شود. ضربه یا شکستگی بینی می تواند موقعیت استخوان ها و غضروف ها را تغییر دهد و ترمیم نامنظم آنها، ناهمواری یا برجستگی جدیدی در پشت بینی ایجاد کند. آسیب به تیغه بینی نیز ممکن است همزمان رخ دهد و شکل نیم رخ را نسبت به قبل از حادثه تغییر دهد.

به همین دلیل، قوز بینی بعد از ضربه با قوزی که در روند طبیعی رشد شکل گرفته یکسان نیست. سابقه تصادف، آسیب ورزشی یا شکستگی می تواند سرنخ مهمی برای مشخص کردن منشأ برجستگی باشد.

تیغه بینی (سپتوم) علاوه بر جدا کردن دو حفره بینی، یکی از عناصر مهم در حمایت و شکل دادن به قسمت میانی و بالایی بینی است. اگر بخش پشتی و بالایی غضروف تیغه بیش از حد رشد کند یا برجستگی آن در ساختار پشت بینی نمایان شود، می تواند در ایجاد قوز نقش داشته باشد. در واقع، برخی قوزهای پشتی بینی حاصل ارتباط و برجستگی همزمان تیغه و سایر اجزای استخوانی و غضروفی هستند.

اگر در زمان اصلاح قوز عمل بینی استخوانی، بخش های برجسته استخوانی و غضروفی به اندازه کافی و متناسب با یکدیگر اصلاح نشوند، ممکن است بخشی از قوز اولیه پس از کاهش تورم همچنان در نمای نیم رخ باقی بماند یا پشت بینی در روند ترمیم دچار ناهمواری شود.

غضروف پس از تغییر شکل جراحی می تواند مقداری نیروی بازگشت به سمت فرم قبلی خود ایجاد کند. در برخی تکنیک های عمل قوز بینی، این نیروهای بافتی می توانند در ایجاد دوباره برجستگی یا تغییر فرم پشت بینی نقش داشته باشند. میزان این تغییر به تکنیک جراحی و ساختار اولیه بینی وابسته است.

وارد شدن ضربه یا فشار قابل توجه به بینی در ماه های ابتدایی پس از عمل قوز بینی، زمانی که استخوان و غضروف هنوز در حال ترمیم و تثبیت هستند، می تواند موقعیت این ساختارها را تغییر دهد و برجستگی در نواحی عمل شده بینی ایجاد کند. در چنین شرایطی، تغییر ظاهر شده ممکن است از نظر ظاهری شبیه قوز بینی بعد از عمل باشد، در حالی که منشأ آن آسیب و جابه جایی ساختارهای بینی در دوره ترمیم است.

در جراحی هایی که استخوان های بینی جابه جا یا برش داده می شوند، ترمیم باید در موقعیت جدید انجام شود. اگر استخوان ها در وضعیت نامناسب ترمیم شوند یا در دوره ترمیم تحت ضربه قرار بگیرند، ممکن است ناهمواری یا برجستگی در پشت بینی ایجاد شود. این حالت لزوما «برگشت قوز بینی بعد از جراحی» نیست، اما می تواند ظاهری شبیه قوز ایجاد کند.